/Chcesz poznać cišg dalszy? /Wesprzyj "Pioneer One"!
/W poprzednim odcinku:
Duża częć szczštków, może kadłuba, spadła w Kanadzie.
- Brudna bomba? - Jeszcze nie wiemy.
- Ale tak to wyglšda? - Nikt nie wie, jak to wyglšda.
- To nie samolot pasażerski. - Miał to na sobie.
A czy on w ogóle urodził się przed rozpadem ZSRR?
- Ma raka. - Co?
Potrzebny tu ekspert. Kto, kto ich zrozumie.
- Oto pański marsjański pionier. - Ten człowiek był na Marsie?
- Urodził się tam. Pomoże nam pan? - Kurwa, oczywicie!
/Porzucenie naszych wysiłków /oznaczałoby klęskę wyobrani.
/W najgorszej odmianie. /To niemal zbrodnia
/w opinii tego skromnego naukowca.
/Mówimy o odpowiedzialnoci /wobec przyszłoci naszych dzieci,
/jednak jako cywilizacja i gatunek, /wzbraniamy się przed kolejnym krokiem,
/by zapewnić sobie /tę przyszłoć.
/Tym kolejnym krokiem jest Mars. /To on jest naszš przyszłociš.
/Doktorze Walzer, jestem pewny, /że wszyscy gremialnie
/podziwiamy pańskš /pasję i entuzjazm.
/Ale te plany sš zbyt kosztowne, /by je obecnie zrealizować.
/Nie mówišc o ryzyku.
/- Może w przyszłoci... /- To jakbymy byli Kolumbem
/i zadecydowali zawrócić statki /tuż przed dotarciem do Nowego wiata.
/Zapewne ówczeni ludzie również /uważali to za zbyt drogie i ryzykowne.
/A niektórzy za głupie.
/Ale ta podróż /zdeterminowała naszš egzystencję.
/Nie do pomylenia było, /żeby nie powrócić.
/Popełniamy teraz /włanie taki błšd.
/Krzysztof Kolumb nie mieci się /w zakresie prac tej komisji, doktorze.
/- Mogę? /- Proszę bardzo.
/Dziękuję.
/Jeli udamy się na Marsa... /powinnimy tam zostać.
/Bioršc pod uwagę długofalowe plany /i propagujšc oszczędnoć,
/mój projekt misji załogowej na Marsa /wycenia się na trzy razy tańszy
/niż plany NASA /z lipca 1997 roku.
/Baza lotnicza Calgary /30 godzin od katastrofy.
Chwilka.
Doktor Walzer wyjani nam kilka wštpliwych aspektów sprawy.
Doktorze?
- Doktorze Walzer? - A, tak, przepraszam.
- Jest pan gotowy? - Gotowy? A, tak.
ProszÄ™.
Jako że nie znamy szczegółów przebiegu misji,
mogę jedynie domylać się najbardziej sensownego sposobu
wysłania ludzi ma Marsa i zapewnienia im tam przeżycia.
Kiedy skontaktujemy się z rosyjskimi władzami,
z pewnociš potwierdzš one moje teorie albo jš sprostujš.
Bioršc pod uwagę wygórowane koszta większoć planów misji na Marsa,
powiedziałbym, że to odmiana mojej wizji "życia poza cywilizacjš",
którš propagowałem przez wiele lat.
Od tradycyjnych planów odróżnia jš wykorzystanie tamtejszych surowców,
co przedstawię póniej.
Pozwala to oszczędzać znaczne iloci bazowych surowców.
Przypuszczam, że takš misję rozpoczętoby podczas koniunkcji Marsa,
gdy jest on najdalej od Ziemi.
Dzięki temu wykorzystuje się bezwładnoć ziemskš
i oszczędza znaczne iloci paliwa, potrzebne do manewru lšdowania,
co z kolei zachowuje znaczne iloci surowców.
To bardzo korzystne rozwišzanie i na pewno bezpieczniejsze
niż podczas momentu, kiedy planety znajdujš się najbliżej siebie.
Panuje powszechne przewiadczenie, że to najlepszy moment na lot.
- Samo nabranie pędu wymaga... - Muszę panu przerwać. Co to jest?
Prosiłem pana o krótki raport, a pan zachowuje się,
jakby sprzedawał swojš ksišżkę.
- Żeby przystšpić do tego, muszę... - Chcę jedynie wiedzieć,
czy ten wariant z Marsem jest możliwy.
- Już wczoraj mówiłem, że tak. - Potrzebuję dowodu, nie wykładu.
- Pracuję na tym. - Proszę informować o postępach.
>> DarkProject SubGroup << www.Dark-Project.org
.:: GrupaHatak.pl ::.
Pioneer One 1x02
Tłumaczenie: Igloo666
Korekta: k-rol & neo1989
"Człowiek z Marsa"
/Umiera.
/- Na raka? /- To najmniejsze z jego zmartwień.
Wykazuje reakcję na co. Nie mam zielonego pojęcia na co.
Czegokolwiek nie spróbuję, pogarsza tylko jego stan.
Mylałem, że to z powodu obniżenia odpornoci,
ale wszystkie testy sš negatywne.
- Co pan przypuszcza? - To nie "Dr House", panie Taylor.
Wypróbuję kilka rzeczy, ale wštpię w powodzenie.
Ten dzieciak to beznadziejny przypadek.
- Mówił pan, że skšd on jest? - Nie mówiłem. Niech pan próbuje.
Jeli umrze, wszystko pójdzie na marne.
Jeli to ma jakie znaczenie, to uważam, że postšpił pan słusznie.
Mam nadzieję, że szefostwo będzie podobnego zdania.
Nieważne, kim jest i skšd pochodzi. To istota ludzka.
- Niech pan o niego dba, doktorze. - Postaram się, ale nic nie obiecuję.
Proszę mnie informować, jeżeli co się zmieni.
Nienawidzę tych frazesów. Myli pan, że zachowam to dla siebie?
Zdziwiłby się pan.
W porzšdku.
- McClellan pyta o podejrzanego. - Niech oddzwoniš.
- Chyba chcš go teraz. - A ja chcę cheeseburgera.
To zastępca sekretarza Departamentu Bezpieczeństwa.
Wiem, z kim rozmawiamy, agentko Larson.
Nie mam dla nich żadnych nowych wieci.
Z całym szacunkiem, ale nie może pan unikać telefonów od zastępcy sekretarza
niczym kobiety czekajšcej na randkę.
Dziękuję za porównanie. Co jeszcze?
- Dlaczego pan to robi? - Bo nie dowiemy się prawdy,
- jeli odelemy go jako terrorystę. - I jak może pan o tym decydować?
Bo włanie to robię. Jeste z nami czy nie?
- Tak. - Dobrze. Co jeszcze?
- Nie. - Dziękuję, Sophie.
Doktor Walzer chyba chciałby...
- Mam...? - Tak, proszę.
Nie pisałem się, by być popychadłem.
Być może sprowadzenie pana było błędem.
Przykro mi, ale nie wyjeżdżam.
Przykro mi, ale to nie zależy od pana.
Co ja tu w ogóle robię?
Wiem, że nie jestecie najlepsi, ale NASA nadal dla was pracuje, nie?
Nie mam czasu, by zaspokoić pańskie ego.
Moich pracodawców bardziej interesuje pokazanie,
jacy nieustępliwi sš wobec terroru niż sprowadzenie kogo z NASA.
Może to pana zdziwi, ale nie wierzš w marsjańskš teorię,
i ja chyba również.
Problem w tym, że to jedyne wyjanienie.
Ten dzieciak może być kluczem do dzieła pańskiego życia.
Pomagajšc mi, pomoże pan jemu.
Czego?
Nie, nie przyjdę, powiedz przez telefon.
Kto?
Zaraz tam będę.
Może to głupie pytanie, ale powiadomiono Rosjan?
- Jeszcze nie pora na to. - Co? Na pewno wiele wiedzš.
To nie takie proste. Oficjalnie rzšd trzyma tu terrorystę.
- Wszystko po kolei. - Wymiana informacji pomoże.
- Tak działa nauka. - Ale nie rzšd.
Pokaż.
Dostalimy pełno pytań od dziennikarzy o przykrywkę z satelitš.
Jeden z nich przysłał mi co takiego.
Fragment wiadomoci sprzed godziny.
Głoniej.
/...uchwycić to co /podczas przeglšdania zdjęć
i mogę z pewnociš stwierdzić, że to nie satelita,
lecz co, co przybyło z kosmosu.
Znajd go, zabierz ze studia i trzymaj z dala od mediów.
Dowiedz się kto to i przylij go tutaj.
- Tak nie można. - Urodził się pan wczoraj?
Z biura sekretarza. Rosjanie pytajš o swojego satelitę.
Powiedzieć, żeby oddzwonili?
Twierdzš, że nie stracili żadnego swojego satelity.
Chcš wiedzieć to, co my. /Na szczęcie ja nie wiem nic
/i nie zamierzam im powiedzieć, /że mamy kosmonautę z Marsa.
/Ale to dobra okazja na wyjanienie, /co ty tam, do diabła, robisz.
/Mylałem, że podejrzany /jest już w drodze.
Według lekarzy stan jego zdrowia nie pozwala na transport.
/- Wolałbym lekarzy amerykańskich. - Miejscowym można wierzyć.
/Niestety Kanadyjczycy martwiš się /o swojš suwerennoć.
/Zwłaszcza że nie ma dokumentów /z ich probš o wsparcie.
- Nie było na to czasu. /- Oczywicie.
/Ale już się tam zadomowiłe.
Trzymamy się wersji o satelicie, skoro została już ogłoszona.
Ale Rosjanie będš chcieli odzyskać swojš własnoć.
/A my nic im nie oddamy, /dopóki nie dowiemy się,
/co jest /w naszym posiadaniu.
/Jeli to jaki nielegalny sprzęt, /który im się przelizgnšł,
/nie oddamy im go, /żeby mogli to zatuszować.
Tak jest.
/Nie miałe odkryć /tak poważnych rzeczy.
/Ale trafiło się tobie.
Biały Dom wie, że nie może tego spartaczyć,
bo może to kosztować rzšd kadencję. /Pamiętaj, nie ma ludzi niezastšpionych.
/Koniec z niespodziankami.
Zwiększ wysiłki.
/Zachowaj cišgły kontakt /z moim biurem, jasne?
Tak.
- Gdzie jest dyrektor Taylor? - O co chodzi?
Reprezentuję kanadyjski rzšd. Muszę porozmawiać z szefem operacji.
Jest tam.
- Kim jeste? - Kapitan Benton.
Gdzie ten z wczoraj? Lubiłem go.
- Kapitan Adrian dostał awans. - Wczoraj?
Był tutaj tymczasowo.
- O co chodzi? - Nakazano mi pana aresztować.
Według mojego rzšdu ta operacja to pogwałcenie naszej suwerennoci.
Rozmawiałem z ministrem spraw zagranicznych
i przekazałem mu, bazujšc na raporcie Adriana,
że nie należy działać popiesznie, tylko zaczekać na wszystkie fakty.
Zgodził się.
- Dziękuję. - Proszę podziękować Adrianowi.
Uważał, że postępujecie słusznie. To prawda?
- Mylę, że tak. - Dobrze.
- Bo też ryzykuję stanowiskiem. - Ile mamy czasu?
Nie wiem, ale doradzam popiech. Moi ludzie sš do pana dyspozycji.
Dziękuję.
- Wieci z miejsca katastrofy? - Nic poza kolejnymi szczštkami.
- Już prawie skończono je uprzštać. - Proszę mnie informować na bieżšco.
I wzajemnie.
- Zajmę się tym. Panie Anderson. - "Anderton", przez "T".
- Ma pan ze sobš zdjęcia? - Jasne. Pomogę, w czym trzeba.
Powiem panu w tajemnicy, że na pewno skorzystamy.
- Panie Anderton, to doktor... - Kurka wodna, gostek od Marsa?
Zachary Walzer? "Dwie planety, jedna przyszłoć"?
Zgadza się.
Clive Anderton. Uwielbiam pana.
Dziękuję, miło to słyszeć.
Po co tu pana sprowadzili? Też wysłali helikopter?
- Kim pan w ogóle jest? - Clive Anderton. Proszę mi mówić Clive.
Z Goldstone w Arizonie. ledzę tam ruch wokół orbity.
Łowcy asteroidów.
Zdaje się, że wyledzilimy ten obiekt, czymkolwiek on jest.
Wezwali mnie do pomocy. Pewnie nie mogę skorzystać z telefonu?
- Chyba nie włšczyłem roamingu... - Wspaniale, pan...?
- Anderton. Proszę mi mówić Clive. - Tom Taylor, witam.
To prawdziwy zaszczyt móc wam pomagać.
Naprawdę podziwiam pracę, jakš wykonujecie.
- Dziękuję. - Przyjemnoć po mojej stronie.
Wprowadzi mnie pan w temat, doktorze?
Najpierw musi pan podpisać kilka dokumentów.
- Nie musi ich pan podpisywać. - Musi.
Oczywicie, żaden problem. Bezpieczeństwo narodowe i tak dalej.
Gdzie mam podpisać?
Zostawię panów. Agentka Larson zapewni wam wszystko, co trzeba.
No proszę, Zachary Walzer.
/Kto mówi?
Adlai DiLeo od Heleny.
/- Czemu gadam z tobš, a nie Talorem? - Jest niedysponowany i poprosił mnie...
/- Ile ty masz lat? - Pyta pan na poważnie?
/- Nie. Gdzie Taylor? - Z podejrzanym, proszę pana.
- Zaczšł gadać? - Nie, ale chyba czuje się lepiej.
- Na tyle, by go transportować? /- Nie wiem.
Oczywicie.
- Mogę co jeszcze przekazać? /- Tak.
/Kanadyjczycy grożš /zamknięciem granic.
/Wysyłam oddział po podejrzanego, /by zabrał go, zanim to się stanie.
/- Będzie za szeć godzin. - Szeć?
/Zgadza się. /Zaraz, z kim rozmawiam?
- Agent DiLeo. /- Dobrze.
/Następnym razem /chcę rozmawiać z Taylorem.
Tak jest.
Nie powinno mnie tu być...
Hasło już mam, potrzebuję klucza do szyfru.
Klucza do szyfru. Nie wiem nawet, dlaczego my...
Poczekaj chwilę.
W porzšdku. Pilnuj spraw pod mojš nieobecnoć.
Nie mogę powiedzieć, gdzie jestem. Sprawy zawodowe.
Bo nie mogę. W porzšdku, na razie.
Jedziemy z koksem. Oto, co mamy.
- Wyglšda na rosyjski Sojuz. - Też tak na poczštku pomylałem.
Ale miałby przylecieć z kosmosu? Bez sensu.
Zdjęcia nie kłamiš.
Według moich obliczeń miał nas minšć o włos.
- Więc się pan pomylił. - Nie ma mowy.
Sprawdziłem potrójnie wraz z mojš ekipš.
Zajmujemy się tym na co dzień.
To zdjęcia z wtorkowej nocy. Wtedy moje obliczenia były poprawne.
Więc co musiało się zmienić między wtorkiem a pištkiem.
Taka zmiana trajektorii wymagała zwolnienia.
Jakby próbował na nas wpać.
- Boże. - Wiem.
- To jest to. - Co takiego?
Dowód.
- Co to ma być? - Kamień.
- Widzę. Co robi na moim biurku? - To kamień z Marsa.
Jak dla mnie wyglšda na zwykły kamień.
Proszę go odwrócić.
To skostniały dowód na życie na Marsie.
Najlepszy dowód.
- Lepszy od meteorytu ALH-84001. - ALH co?
W 1996 NASA ogłosiło, że znalazło mikroskopijne formy życia
- w meteorytach z Marsa. - Nosi to pan w portfelu?
To była przełomowa wiadomoć, ale to... jest jeszcze lepsze.
To potwierdzenie.
- Znaleziono te kamienie w kapsule? - Tak.
Więc to wiadomoć. Chcieli nam wysłać wiadomoć.
Włanie to chcielibymy znaleć podczas pierwszej misji na Marsa.
- Musi się pan lepiej postarać. - Jak to? Proszę mnie słuchać.
Nie mogę pokazać górze paru kamieni. Potrzebuję czego solidnego,
na przykład wyjanienia, czemu ta kapsuła jest napromieniowana.
Widocznie spadła nie tylko kapsuła powrotna.
W module obsługowym zapewne znajdowała się bateria nuklearna,
która powinna się odłšczyć i polecieć w kosmos.
Ale tak się nie stało. Całoć weszła w atmosferę.
- Mogło się to stać celowo? - Co?
- Czy mogło się to stać celowo? - Po co kto miałby to robić?
- Żeby użyć tego jako broni. - Wariactwo.
Będę musiał odpowiedzieć na te pytania.
Nie jest to niemożliwe, ale bardzo trudne.
Bo kto będšcy na Marsie na pewno tego nie potrafi.
Dowiemy się, kiedy zacznie gadać.
- Nie liczyłbym na to. - Jak to?
Jego system odpornociowy nie działa. Ma reakcję na co nieznanego.
A jeli nie dowiemy się na czas...
- To ma sens. - Dlaczego?
Proszę pomyleć. Żył w najczystszym rodowisku.
Nie zyskał odpornoci na zarazki, z którymi codziennie mamy stycznoć.
Nigdy nie był na nic szczepiony. Nigdy nie zetknšł się z brudem.
- Nigdy nie zadrapał się w piaskownicy. - Więc co powinnymy zrobić?
Nie traktujmy go jak normalnš, ludzkš istotę.
Nie jest niš.
To nie reakcja na co, tylko na wszystko.
wietnie.
Wkrótce będzie musiał pan wybrać, w co wierzy.
- A w co pan wierzy? - W to, co widzę.
Mamy dzieciaka bez systemu odpornociowego,
który ma przerzuty raka w całym organizmie,
jakby został wystawiony na intensywne promieniowanie.
Mamy zdjęcia kapsuły, która przybyła na Ziemię z kosmosu.
Mamy kamienie, których skład pasuje do marsjańskich meteorytów.
Czego tu jeszcze potrzeba?
Czasu.
/Wieczny projekt.
/Stworzony przez /najnowoczeniejszš technologię.
/I po raz pierwszy /dostępny dla ciebie.
/Koszulka Pioneer One.
/Wesprzyj serial, kupujšc jš /oraz inne produkty na pioneerone.tv.
/Utworzono /przy wsparciu hackerthreads.
Tak zamierzasz zrobić?
Dobra, muszę lecieć, dzięki.
Mam dobrš i złš wiadomoć, w zależnoci jak na to spojrzeć.
Rozmawiałem z redaktorem naukowym z The Timesa.
- New York Timesa? - Nie, winiary Timesa.
Tak, New York Timesa. Wiedzš już o Marsie.
- Skšd? - Nie chcš zdradzić ródła.
- I? - I nie opublikujš jej.
- Dlaczego? - Bo w niš nie wierzš.
Zła wiadomoć to wyciek,
a dobra, że nikt nie wierzy w prawdziwš historię.
- Zgadza się. - Co za dzień.
Powiem mu.
- winiary? - Brzmiało zabawnie.
- Dostarczš nam tu jaki prowiant? - Mam nadzieję.
Nie zabrzmiało obiecujšco.
/- Mamy przeciek. - Jaki?
- Że mamy kosmonautę z Marsa. - I?
Znajomy Vernona mówi, że nie opublikujš tego.
- Dlaczego? - Bo w to nie wierzš.
- Cóż, to dobrze. - Owszem.
Ale nie możemy pozwolić, by kto dawał im cynki.
- Jak mylisz, kto to? - Ten sam, o którym pan myli.
Jako nie krył się z niechęciš do pana.
- Ty również. - Ale to częć mojej pracy.
- Uczciwie powiedziane. - Mam z nim pogadać?
- Ja to zrobię. - Mylałam, że się pan zdenerwuje.
- Nie opublikujš tego. - Póki co.
- Więc czego ode mnie oczekujesz? - Żeby się pan podzielił mylami.
- Nie mamy czasu. - Mówię poważnie.
Póki co wszyscy panu ufajš.
Ale nie może pan prosić o więcej bez pytań.
Wczoraj to ty mnie przekonywała, że co możemy mieć.
Zaznaczyłam tylko, że nasza teoria znajduje poparcie w faktach.
Nie mówiłam o ignorowaniu rozkazów i okłamywaniu mediów.
- Sama zajmuję się całš bazš. - Dziękuję.
I tak przy okazji, ludzie nie majš co jeć.
Tak, jest tutaj.
Do pana.
/- Przeciek pochodzi od pana? - Słucham?
Sprawa marsjańska dotarła go gazet. Dał pan im cynk?
/- Nie wiem, o czym pan mówi. /- Nieważne, nie opublikujš tego.
/- Dlaczego? - Nie wierzš w to.
Serio?
- To dobrze czy le? - le z wyciekiem.
Każde pogwałcenie klauzury poufnoci /będzie mieć surowe konsekwencje.
- Nie dziwię się. - Tak czy siak, mamy mało czasu.
/A włanie. Tuż przed powrotem załogi Apollo 11 z Księżyca,
Kongres przeforsował tak zwany Akt Pozaziemskiego Zagrożenia.
Miało to zapobiec zarażeniem ze strony pozaziemskich mikrobów
i skutkowało dwutygodniowš kwarantannš.
/Co w zwišzku z tym?
/Jeli przyjmie pan, że mamy /do czynienia z czym z Marsa,
to możliwe, że według prawa /to całe miejsce
oraz wszystkich, którzy mieli stycznoć z kapsułš i kosmonautš,
należy poddać kwarantannie.
/Jeli nawet nie na mocy tej ustawy, /to i tak można się kłócić.
Ładnie przemylane, ale naprawdę kończy nam się czas.
/Więc zdecydował pan.
/- O co chodzi? - Jest pan tam?
/Oddzwonię do pana.
/Rozpoczęlimy /protokół kontrolny.
Ale potrzebuje lepszej opieki, niż mogę mu zapewnić.
Boże.
Gdyby od poczštku był pan szczery, wielu rzeczy możnaby uniknšć.
- Sam nie wiedziałem, czy w to wierzę. - Wiara nie ma tu nic do rzeczy.
Nie mogę efektywnie leczyć pacjenta bez pełnej wiedzy o nim.
Proszę już nic przede mnš nie ukrywać.
Jeszcze raz odsyłam państwa do wczeniejszego owiadczenia.
/Panie i panowie, /zastępca Sekretarza Stanu,
/Eric McClellan.
/Dobry wieczór.
/Jak wam wiadomo, dwa dni temu /miała miejsce katastrofa satelity
/niedaleko /Edmonton w Kanadzie.
/Częć nuklearnych odpadów spadła na tereny stanu Montana,
zanim satelita przekroczył granicę kanadyjskš.
Z tego powodu z Montany wysłano /agentów Departamentu Bezpieczeństwa,
/by pomogli /władzom kanadyjskim.
/Dokonano tego na oficjalnš probę /rzšdu Kanady.
/Pomimo poczštkowych obaw /wszystko wskazuje, że był to wypadek,
/a nie atak ze strony /żadnego kraju czy terrorystów
/i w sprawie nie ma /żadnego drugiego dna.
Sugerowano, że satelita może być reliktem z czasów ZSRR.
Do czasu potwierdzenia pozostajemy w kontakcie z ambasadš rosyjskš.
/Prezydenci obu krajów /skontaktowali się już telefonicznie.
Oczekujemy ich pełnej współpracy przy ustaleniu pochodzenia satelity,
o ile będzie to potrzebne.
Póki co baza w Calgary, gdzie złożono szczštki satelity,
/znalazła się /pod cisłš kwarantannš.
/Jako że sprawa poczštkowo /dotknęła Stanów Zjednoczonych,
/rzšd Kanady zgodził się, /aby amerykańska ekipa,
/dowodzona przez dyrektora Taylora, /pozostała w Calgary
/i kontynuowała ledztwo /na okres kwarantanny.
/Zapewne niebawem wydadzš własne owiadczenie.
Mam nadzieję,
że media powstrzymajš się od zbędnego nagłaniania sprawy.
To nie pierwszyzna dla nich.
Mówię poważnie.
Wiem, że to pikantna historia, ale nie ma powodów do paniki.
/Sprawa jest w dobrych rękach. /Dobranoc.
No to siedzimy w tym na dobre.
Wiem, że nie spodziewalicie się, że zostaniemy tu dłużej.
Ale zgodzicie się, że te niezwykłe okolicznoci
wymagajš starannego ledztwa.
Wiem, że częć z was nie zgadza się z tym, jak prowadziłem sprawę.
Rozumiem to podejcie.
Możecie po powrocie zawrzeć to w raportach.
Ale póki co oczekuję od was dotarcia do sedna całej sprawy.
A teraz wybaczcie, spodziewam się telefonu.
Jestem pana łšcznikiem z rzšdem Kanady. Wszystko będzie przechodzić przeze mnie.
- W porzšdku. - Mam ten wykaz rozmów.
Dwa tygodnie.
/- Słucham? - Masz dwa tygodnie.
/Głównie dlatego, że mylę, iż Rosjanie co jednak ukrywajš.
Nie wiem co, ale przynajmniej załatwiłem nam trochę czasu.
Przy okazji, ten twój Akt Zagrożenia zniesiono 20 lat temu.
Kanadyjczycy idš na to tylko dlatego,
/że kto od nich /cię popiera.
/Jeli wiesz, kto to jest, to mów, przelę mu kosz z owocami.
/Tak jest.
Jeszcze jedno. Zaangażowano już trzy kraje,
a ty nie decydujesz za ten rzšd, zrozumiano?
/Tak.
Włanie was szukałem. Co jest nie tak z męskš toaletš.
Panie Anderton, proszę pójć z nami.
Czemu?
Klauzula poufnoci zakazuje nieautoryzowanych telefonów.
A pan wykonał ich kilka.
- Potrzebowałem danych od moich ludzi. - Zna pan kogo z The Timesa?
- Jestem aresztowany? - Nie, ale opuci pan bazę.
A jeli pojawiš się kolejne niekontrolowane przecieki,
będziemy wiedzieć, do kogo zapukać.
/Przyszłoć ludzkoci /leży w kosmosie.
/Mamy rodki, by tam wyruszyć, /lecz najwyraniej brakuje chęci.
/Juz 20 lat temu /moglimy być na Marsie.
/Dlaczego tak się nie stało?
/Moglibymy poszerzać /granice znanego nam wiata.
/Dlaczego tak nie robimy?
/Moglibymy promować innowację /i kształcić nowe pokolenie marzycieli,
/którzy odkryliby dużo więcej, /niż niło się ich ojcom.
/Szanowni /przedstawiciele komisji.
/Przybyłem do was jako adwokat /przyszłoci ludzkiej rasy.
/Ponieważ o tym /tu dyskutowalimy.
/Nie tylko o przyszłoci /lotów załogowych,
/ale także przyszłoci człowieka, /w najbardziej rzeczywistej odsłonie.
/A ja za nic nie pozwolę, /by tę przyszłoć skazano na stagnację,
/tylko dlatego, że zabrakło /woli lub wyobrani.
/Ta przyszłoć /znajduje się na Marsie.
/A jeli nie my, to kto inny /sięgnie po niš pierwszy.
/Dziękuję.
Jest już jedzenie.
Nie podoba mi się ten cały Clive.
Więc pewnie ucieszy pana wieć, że już z nami nie pracuje.
Okazało się, że przeciek wyszedł od niego.
Przepraszam za mylne oskarżenia.
Jak się nazywa ten chłopak?
Zdałem sobie sprawę, że nigdy nie spytałem.
Nie było napisane.
Jeden z wielu szczegółów, które wygodnie pominięto.
- Nazywamy go teraz Juri. - Dlaczego Juri?
Nie wiem, wydawało się tak samo dobre jak każde inne.
Chciałem panu podziękować.
Ocalił pan tego chłopaka i mój tyłek. Niele jak na pracę dla rzšdu.
Nie ma za co.
Zabawne, że zanim to się zaczęło,
byłem bliski złożenia rezygnacji.
Dlaczego?
W tej pracy króluje polityka. A ja nie mam do niej cierpliwoci.
Rozumiem.
Musi pan wyłożyć karty na stół. Z czym mamy do czynienia?
Dowody potwierdzajš wersję chłopaka.
Nie mam pojęcia, dlaczego kto miałby to wszystko upozorować.
Ale?
Choć bardzo chciałbym, aby okazało się to prawdš...
to nie do końca jestem w stanie jš zaakceptować.
Szanse na przetrwanie czego takiego,
nawet w idealnych warunkach...
Czego tu brakuje.
Ale widok twarzy tego dzieciaka...
Nie wiem już, w co mam wierzyć.
Jeli mam tu jeszcze posiedzieć, kto musi karmić mojego psa.
Zaraz się tym zajmę.
/Pamięci /Adriana C. Mejia
/W następnym odcinku...
/Mylisz, że nowi ludzie /to dobry pomysł?
- Jeste... pielęgniarkš? - Zgadza się.
/Co on ukrywa?
- Nie mam czasu na kłótnie. - To ci nowoć.
- Co tu się dzieje? - Nie uwierzyłaby.
- Rodzice... - Tak mi przykro...
Możemy ich odnaleć!
- Podobało się? Jestem Josh Bernhard. - A ja Brace Smith.
To wietne, że możemy kontynuować historię Pioneer One.
Oprócz tego odcinka mamy gotowe jeszcze dwa,
wszystkie sfinansowane dzięki waszym hojnym dotacjom.
Chcemy zakończyć sezon dwoma kolejnymi
i aby do tego doszło, potrzebne sš kolejne nakłady.
Jeli oglšdacie nasz serial, odwiedcie vodo.net lub pioneerone.tv
i dokonajcie dotacji.
Gdyby każdy widz wysłał choć dolara, nie tylko dokończylibymy ten sezon,
ale otrzymalibymy dowód, że istnieje alternatywa dla tradycyjnych mediów,
co według mnie jest wietne.
Możecie również promować serial na Facebooku, Twitterze, blogu,
wród przyjaciół i poprzez każde inne możliwe platformy.
Sukces tego serialu zależy od pomocy, której nam udzielacie.
- Dzięki za oglšdanie. - Do zobaczenia.
Tłumaczenie: Igloo666
Korekta: k-rol & neo1989
.:: GrupaHatak.pl ::.
>> DarkProject SubGroup << www.Dark-Project.org
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl